Pierre Langerock

In 2017 werden alle plannen uit het archief van de Dienst van het Repertorium van het Cultuurbezit ( Service du Répertoire des Biens Culturel ) verhuisd van de bibliotheek van de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis naar het Rijksarchief te Brussel. Dit archief bevat onder meer een duizendtal plannen van het architectenbureau van Pierre Langerock.    De Dienst van het Repertorium van het Cultuurbezit, die bestond van 1952 tot het begin van de jaren 1960, legde dossiers aan over belangrijke gebouwen om zo de restauratie ervan na een eventueel nieuw gewapend conflict te vergemakkelijken. Nadat de dienst werd opgeheven, raakte het reeds aangelegde archief, dat voornamelijk bestond uit plannen en foto's, in de vergetelheid.    De vergeten plannen werden in 1989 herontdekt in het Jubelparkmuseum en in 1992 lijstte Thomas Coomans (toen assistent UCLouvain, nu professor KU Leuven) al deze plannen op in het boek "Les plans de monuments belges rassemblés par le Servic...

In het artikel "Architect Pierre Langerock (1859-1923) in Neerijse en in St.-Agatha-Rode", van de hand van Willy Goossens en verschenen in het Huldenbergs Heemblad in 2017, wordt de achtergrond geschetst van de restauratie van de Sint-Agathakerk te Sint-Agatha-Rode aan het begin van de vorige eeuw.  In 1901 krijgt architect Langerock de leiding over de restauratie toegewezen. Hij is in maart klaar met zijn studie. De geschatte kostprijs bedraagt 39.300 frank. In januari 1902 verandert de opdracht: enkel de meest dringende herstellingen moeten uitgevoerd worden. De kosten voor deze werken worden geraamd op 20.584 frank.  Na het akkoord van het bevoegde ministerie voor de bekostiging van de restauratie, worden de plannen van Langerock in augustus 1903 goedgekeurd door de kerkraad en het gemeentebestuur van Sint-Agatha-Rode. Daarop worden de werken aangenomen en uitgevoerd door Hubert Weiganth uit het naburige Leefdaal.     U kunt de publicaties van de Heemkundige K...

Architect Pierre Langerock en zijn vrouw Emérence Van Pee kregen na hun huwelijk in 1885 elf kinderen:    Julien (1886-1926)  Augusta (1887-1957)  Justine (1889-1964)  Hélène (1890-1986)  Louisa (1891-1971)  Ferdinand (1893-1894)  Arthur (1895-1952)  Georges (1896-1975)  Gabrielle (1900-1920)  Paul (1902-1976)  Simone (1908-1992)    Vier van de kinderen (Justine, Arthur, Georges en Paul) trouwden en zorgden voor 13 kleinkinderen, waarvan er vandaag nog enkele in leven zijn.

De Sint-Kwintenskerk te Leuven werd onder leiding van architect Pierre Langerock in fasen verbouwd en gerestaureerd van de jaren 1890 tot 1914. Daarbij werd rond 1900 ook een nieuwe torenspits toegevoegd, naar een ontwerp van Langerock. Plannen, bestekken, briefwisseling en andere stukken van deze werken bevinden zich in het archief van de Sint-Kwintensparochie , dat bewaard wordt in het Rijksarchief.   Op initiatief van Erfgoedcel Leuven, Visit Leuven en de kerkbesturen, worden sinds mei 2019 - zes Leuvense kerken , waaronder de Sint-Kwintenskerk, virtueel opengesteld. U kunt de Sint-Kwintenskerk via deze link digitaal bezoeken en in detail in 360° bekijken, waarbij ook informatie wordt gegeven over enkele belangrijke erfgoedobjecten in en rond de kerk: https://kerkenleuven.storygraaf.be/sintkwinten.html     Naast de Sint-Kwintenskerk, werkte architect Langerock ook nog aan twee andere kerken in het centrum van Leuven, meer bepaald de Sint-Pieterskerk aan de Grote Markt,...

Aan het begin van de vorige eeuw nam aannemer Petrus De Coster uit de Vital De Costerstraat 76 in Leuven deel aan de aanbesteding voor het bouwen van de door de Lierse architect Edward Careels ontworpen neogotische Onze-Lieve-Vrouwkerk te Bonheiden, een gemeente in het zuiden van de provincie Antwerpen, tegen de grens met Vlaams-Brabant.   In het archief van de Bonheidense kerkraad is een brief van De Coster van 16 juni 1905 bewaard, waarin hij, naar mag worden aangenomen ter ondersteuning van zijn offerte, de door hem reeds gebouwde kerken oplijst. Aannemer De Coster, die uiteindelijk de goedkoopste prijs indiende (135.958 Belgische frank) en de nieuwe kerk zou bouwen, somt in zijn brief vier kerkgebouwen op, waarbij hij twee maal Pierre Langerock als architect vermeldt:    "Ik meld u dat ik reeds verscheidene Kerken gemaakt heb en zijnde als volgt:    De Kerk van Zolder in de provincie Limburg. Architect Mijnheer Helleputte gemaakt onder de leiding van M...

In het voorjaar van 2016 werden restauratie- en schilderwerken uitgevoerd aan het gemeentehuis te Retie. De toren, die wat scheef stond, de dakkapellen en de dakgoten werden gerestaureerd, en het houtrot werd behandeld. De werkzaamheden, uitgevoerd door een gespecialiseerde firma uit Herselt, waren gepland vier weken te duren, van midden maart tot midden april, en zouden 70 000 euro kosten.  Burgemeester Patrik Geuens (Nieuw Retie) gaf voor de start van de werken verdere uitleg in een interview met de lokale televieszender RTV: "Opeens stelden we vast dat het torentje lichtjes naar voren ging hellen en dat was toch wel een gevaar. Onze gemeentewerkers hebben de toren toen ondersteund, zodat het voorlopig veilig is. Maar de aannemer begint nu aan de werken. Het torentje zal helemaal gerestaureerd worden, net als de dakkapellen, en het geheel krijgt ook een nieuwe verflaag. Want het dateert allemaal van 1898 en het heeft al wat geleden."  Het neogotische gemeentehuis van Retie...

Erfgoedcel Leuven heeft dit voorjaar, in samenwerking met de kerkfabriek van Heilig Hart Blauwput, de Heilige Drievuldigheidskapel geïnventariseerd. Het bouwwerk, ook kapel van Onze-Lieve-Vrouw ter Krampen genoemd, is gelegen in Blauwput, een wijk in de Leuvense deelgemeente Kessel-Lo.  De kapel van Blauwput is een laat-gotische bouwwerk. Het dateert van de vijftiende eeuw. De kapel werd heropgebouwd nadat ze vernield werd door een brand in 1518. Sindsdien volgden drie grote restauraties: in 1893, 1956 en 2002. Deze restauraties worden ook vermeld op een informatiebord aan de kapel. Naar aanleiding van de inventarisatie wijdde Erfgoedplus.be, een databank voor cultureel erfgoed in Limburg en Vlaams-Brabant, een bericht aan de kapel van Blauwput. Daarbij werd ook een artikel over de Heilige Drievuldigheidskapel op de website gepubliceerd. Het artikel werd geschreven door heemkundige André Smeyers en verscheen in 1962 in het lokale tijdschrift 'Meer Schoonheid'.  Op pagina 4...

Tweehonderd jaar geleden namen de Zusters van de Vereniging met het Heilig Hart, ook wel zusters van Mariadal genoemd, hun intrek in oude kloostergebouwen op een domein in Overlaar (nu Klein Overlaar), nabij de huidige grens tussen Hoegaarden en Tienen, en stichtten er een kostschool voor meisjes, 'Val Virginal'. Vandaag doet de site nog steeds dienst voor onderwijs (vrije basischool, speciaal lager onderwijs, buitengewoon secundair onderwijs).  In 1922 werd aan het complex een nieuwe noordoostvleugel naar ontwerp van Pierre Langerock toegevoegd, die verschillende gebouwen met elkaar verbond. De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed omschrijft de bouwstijl van de schoolvleugel in kwestie als "een eclectische stijl die vooral geïnspireerd is door de Vlaamse renaissance". Vooral de twee ronde hoektorens vallen op. De spitse klokdaken op de torens werden weggehaald in de jaren zeventig.  Architect Langerock, geboren in Gent maar tijdens zijn professionele loopbaan woon...

De toeristische dienst van de stad Binche stelde onlangs een nieuwe wandeling voor, waarvan het door architect Pierre Langerock uitgebreide kasteel van Bois-le-Comte één van de bezienswaardigheden is. Deze wandeltocht in deelgemeente Buvrinnes, die bij Binche werd gevoegd naar aanleiding van de grote gemeentefusie in 1977, is 4 kilometer lang en duurt een uur. Ze wordt omschreven als "gemakkelijk". Er moet een hoogteverschil van 44 meter overwonnen worden.    De wandeling werd "Autour du marais de Buvrinnes" ( Rond het moeras van Buvrinnes ) genoemd. Ze start en eindigt aan de neogotische kerk van Buvrinnes en loopt door het beschermde natuurgebied 'Le marais de Buvrinnes', langs het kasteel van Bois-le-Comte en door de omliggende bossen.    Het kasteel te Buvrinnes werd in 1883 gebouwd in Vlaamse renaissancestijl. In 1910 voegde architect Langerock een volledig nieuwe vleugel toe aan het gebouw (zie afbeeldingen hieronder). Langerock was toen in de ...

Sinds begin september 2020 wordt een woonhuis in de Brusselse gemeente Elsene (Ixelles) te koop aangeboden dat werd gebouwd naar plannen van architect Pierre Langerock. Het huis is gelegen in de nabijheid van de vijvers van Elsene en wordt verkocht via immobiliënkantoor Sotheby's International Realty . De vraagprijs bedraagt €1.850.000.    Hoewel er in de verkoopsaankondiging geen adres wordt aangegeven, gaat het om de woning aan de Guillaume Macaulaan 35. Het huis is namelijk opgenomen in de inventaris van bouwkundig erfgoed van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De straat werd genoemd naar het gewezen Elsense gemeenteraadslid Guillaume Macau (1795-1863).   De Brusselse erfgoedinventaris omschrijft de woning in de gemeente Elsene als "een burgerhuis in neo-Vlaamse renaissancestijl dat samen met de aanpalende huizen een harmonieus geheel met een grote architecturale samenhang vormt".    Het woonhuis is gelegen op een naar het zuidoosten gericht perceel van...