Pierre Langerock

In het door Luc Verpoest geschreven artikel 'Een neogotische droom - Joris Helleputte en de kapel van Onze-Lieve-Vrouw ter Koorts in Leuven' in het KADOC erfgoedmagazine Koorts (uitgave 20#02), wordt architect Pierre Langerock vermeld:     "Bij het begin van zijn politieke carrière verliet Helleputte langzaam de architectuurpraktijk, die hij overliet aan medewerkers en leerlingen als Pierre Langerock, Stéphane Mortier, Vincent Lenertz, Joseph Piscador en Theo Van Dormael. Hij bleef wel architectuur doceren aan de universiteit, tot hij in 1907 voor het eerst minister werd. Als minister van Spoorwegen, Post en Telegrafie liet hij zijn katholiek-neogotische invloed gelden als promotor van de zogenaamde ‘posthotel-neogotiek’, met neogotische postkantoren naar ontwerpen van zijn protegés, met naast Langerock en Mortier ook Louis Cloquet en Alphonse Van Houcke. De neogotiek verving meer en meer het classicisme als staatsarchitectuur. Het hoogtepunt daarvan was het neogotische ...

Op de website van het Roeselaarse bouwbedrijf Verstraete.team wordt een overzicht van haar verwezenlijkingen doorheen de geschiedenis gegeven. Hierbij worden ook twee samenwerkingen vermeld tussen architect Pierre Langerock en aannemer Leonard Verstraete uit Rumbeke.      1901 - O.L.V. Kerk van Goede hoop te Vilvoorde. De buitenkant van de gotische kerk uit de 14e eeuw werd helemaal gerestaureerd door Leonard Verstraete naar een ontwerp van P. Langerock. De werken omvatten de vernieuwing van de portalen en de toevoeging van neogotisch maaswerk en een omlopende attiek met pinnakels. In 1937 werd de kerk als monument beschermd.     1911 - Kasteel van Laarne. In de loop van de 19de eeuw was het kasteel lange tijd niet meer bewoond. Graaf de Ribaucourt gaf de opdracht voor de restauratiewerken aan Leonard Verstraete, naar ontwerp van architect P. Langerock uit Leuven. Jammer genoeg werden de werken bij het uitbreken van WO1 in 1914 stopgezet waarna het kasteel...

Tijdens de Eerste Werldoorlog verbleef Pierre Langerock met een deel van zijn gezin in Nederland. Het is niet volledig duidelijk welk traject hij aflegde, maar in 1915 woonde hij alleszins in Breda, een stad in de Nederlandse provincie Noord-Brabant, dicht bij de grens met de Belgische provincie Antwerpen. Dit blijkt uit twee vermeldingen in de krant L'écho belge , die tijdens de oorlog uitgegeven werd in Amsterdam.    Op 6 juni 1915 bericht die krant over een geldinzameling ten voordele van het Belgische Rode Kruis in Breda, waarbij ook een gift van 10 Belgische frank door Langerock vermeld wordt. (L'écho belge, 6 juni 1915, p.1)    Op 11 juli 1915 wordt Langerock in L'écho belge opgeroepen om contact op te nemen met 'L'Oeuvre belge des prisonniers de guerre' in Den Haag. (L'écho belge, 11 juli 1915, p.4)

In het artikel "Wonder van een gebouw" van Erik De Smet in Kerk & Leven van 16 december 2020, geeft architectuurhistoricus Marc Dubois zijn visie op de beslissing om het ontwerp van architect Pierre Langerock voor de basiliek van Koekelberg niet verder uit te voeren na de Eerste Wereldoorlog:    "Een gebouw van een dergelijke omvang in neogotiek was na de Wapenstilstand gewoon te duur. [...] Belangrijk is ook dat de Kerk in 1918 met een nieuw ontwerp voor de basiliek afscheid nam van de neogotiek als bouwstijl."

Het kasteel van Bois-le-Comte te Buvrinnes, nu een deelgemeente van Binche, werd in 1883 gebouwd in Vlaamse renaissancestijl. In 1910 voegde architect Pierre Langerock een volledig nieuwe vleugel toe aan het gebouw (zie afbeeldingen hieronder).    In het boek 'Buvrinnes, passé et présent', uitgegeven door Bernard te Mont-sur-Marchienne in 1973, legt Arnold de Looz-Corswarem uit dat de uitbreiding van het kasteel er kwam omdat de nieuwe bewoners meer ruimte nodig hadden omwille van hun vijf kinderen.    Op pagina 107 van het boek verwoordt de auteur het als volgt:    "[Le Comte René de Looz-Corswarem et sa femme] vinrent l'habiter, en 1910, et le firent moderniser intérieurement. Comme ils avaient cinq enfants, ils durent l'agrandir en y ajoutant une annexe. Ces changements furent confiés à l'achitecte P. Langerock, de Louvain qui a ce moment, construisait la nouvelle gare de Binche. Aimant le classique, il améliora beaucoup, non seulement l'intérieur mais ...

(Journal des Petites Affiches, 22 februari 1914, p. 7) In 1914 wordt de aanbesteding uitgeschreven voor de bouw van een kerk te Delle, een gehucht van Winksele (nu een deelgemeente van Herent). Architect Pierre Langerock ontwierp de plannen voor het gebouw. De offertes moeten binnen zijn tegen maandag 9 maart 1914. De werken worden uiteindelijk toegekend aan de gebroeders Theophiel en Nestor Peeters uit Waver. De bouw van de parochiekerk gaat van start in de zomer, maar wordt al snel onderbroken door het begin van de Eerste Wereldoorlog. Uiteindelijk zal de kerk pas afgewerkt worden in de tweede helft van de jaren 1930. Wegens geldgebrek worden de plannen van Langerock niet volledig uitgevoerd. Zo wordt de geplande kerktoren niet gebouwd.    (foto: kerkinherent.be)     Bron: Karine Coopmans, Jozef Hamele, Marcel Mondelaers, Gerard Penoey, Patrick Van Minsel, “100 jaar Delle. 1900-2000”, p. 3-7

In 2017 werden alle plannen uit het archief van de Dienst van het Repertorium van het Cultuurbezit ( Service du Répertoire des Biens Culturel ) verhuisd van de bibliotheek van de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis naar het Rijksarchief te Brussel. Dit archief bevat onder meer een duizendtal plannen van het architectenbureau van Pierre Langerock.    De Dienst van het Repertorium van het Cultuurbezit, die bestond van 1952 tot het begin van de jaren 1960, legde dossiers aan over belangrijke gebouwen om zo de restauratie ervan na een eventueel nieuw gewapend conflict te vergemakkelijken. Nadat de dienst werd opgeheven, raakte het reeds aangelegde archief, dat voornamelijk bestond uit plannen en foto's, in de vergetelheid.    De vergeten plannen werden in 1989 herontdekt in het Jubelparkmuseum en in 1992 lijstte Thomas Coomans (toen assistent UCLouvain, nu professor KU Leuven) al deze plannen op in het boek "Les plans de monuments belges rassemblés par le Servic...

In het artikel "Architect Pierre Langerock (1859-1923) in Neerijse en in St.-Agatha-Rode", van de hand van Willy Goossens en verschenen in het Huldenbergs Heemblad in 2017, wordt de achtergrond geschetst van de restauratie van de Sint-Agathakerk te Sint-Agatha-Rode aan het begin van de vorige eeuw.  In 1901 krijgt architect Langerock de leiding over de restauratie toegewezen. Hij is in maart klaar met zijn studie. De geschatte kostprijs bedraagt 39.300 frank. In januari 1902 verandert de opdracht: enkel de meest dringende herstellingen moeten uitgevoerd worden. De kosten voor deze werken worden geraamd op 20.584 frank.  Na het akkoord van het bevoegde ministerie voor de bekostiging van de restauratie, worden de plannen van Langerock in augustus 1903 goedgekeurd door de kerkraad en het gemeentebestuur van Sint-Agatha-Rode. Daarop worden de werken aangenomen en uitgevoerd door Hubert Weiganth uit het naburige Leefdaal.     U kunt de publicaties van de Heemkundige K...

Architect Pierre Langerock en zijn vrouw Emérence Van Pee kregen na hun huwelijk in 1885 elf kinderen:    Julien (1886-1926)  Augusta (1887-1957)  Justine (1889-1964)  Hélène (1890-1986)  Louisa (1891-1971)  Ferdinand (1893-1894)  Arthur (1895-1952)  Georges (1896-1975)  Gabrielle (1900-1920)  Paul (1902-1976)  Simone (1908-1992)    Vier van de kinderen (Justine, Arthur, Georges en Paul) trouwden en zorgden voor 13 kleinkinderen, waarvan er vandaag nog enkele in leven zijn.

De Sint-Kwintenskerk te Leuven werd onder leiding van architect Pierre Langerock in fasen verbouwd en gerestaureerd van de jaren 1890 tot 1914. Daarbij werd rond 1900 ook een nieuwe torenspits toegevoegd, naar een ontwerp van Langerock. Plannen, bestekken, briefwisseling en andere stukken van deze werken bevinden zich in het archief van de Sint-Kwintensparochie , dat bewaard wordt in het Rijksarchief.   Op initiatief van Erfgoedcel Leuven, Visit Leuven en de kerkbesturen, worden sinds mei 2019 - zes Leuvense kerken , waaronder de Sint-Kwintenskerk, virtueel opengesteld. U kunt de Sint-Kwintenskerk via deze link digitaal bezoeken en in detail in 360° bekijken, waarbij ook informatie wordt gegeven over enkele belangrijke erfgoedobjecten in en rond de kerk: https://kerkenleuven.storygraaf.be/sintkwinten.html     Naast de Sint-Kwintenskerk, werkte architect Langerock ook nog aan twee andere kerken in het centrum van Leuven, meer bepaald de Sint-Pieterskerk aan de Grote Markt,...