Pierre Langerock

Op de Wikipedia-pagina gewijd aan het kloostercomplex Mariadal in Hoegaarden, een gemeente in het zuidoosten van de provincie Vlaams-Brabant, wordt ook de uitbreiding door architect Langerock vermeld:    "In 1820 werd het klooster aangekocht door de Soeurs de l'Union au Sacre-Coeur (Zusters van de Vereniging met het Heilig Hart) en kreeg de naam Val Virginal (Maagdendal). De zusters richtten een meisjesinternaat en een school op. De zusters begonnen in de bestaande gebouwen van het complex maar lieten deze verbouwen en uitbreiden zodat in 1909 de Sint-Annavleugel werd opgericht en in 1922 de noordoostvleugel in eclectische stijl, naar ontwerp van Pierre Langerock. Deze vleugel toont elementen van Vlaamse neorenaissance. In de omringende tuinen werden een Mariagrot, een Heilig Hartbeeld en enkele boogbrugjes aangelegd."     Lees meer:   Pensionaat Val Virginal belicht in boek over zusters Hoegaarden   Vermelding in Franstalig biografisch woordenboek

Op de Vlaamse erfgoedwebsite Erfgoedplus.be is een detailfiche te vinden van een zijaltaar - het Onze-Lieve-Vrouwaltaar - van de Heilig Hartkerk van Blauwput, een wijk in de Leuvense deelgemeente Kessel-Lo. Het kerkmeubel, dat in 1904 vervaardigd werd door beeldhouwer Ch. Temperman uit Brussel naar de plannen architect Pieter Langerock, wordt op de website beschreven als    "een klassiek opgebouwd zijaltaar met altaarblok, altaartafel en kaarsenbank. De altaartafel heeft een bruin marmeren blad waarin een altaarsteen in blauwe hardsteen [(arduin)] is verwerkt. Buiten twee zijkolommen in marmer is het geheel wit geverfd. Aan de voet van het altaar is een tegelvloer gelegd [- met rode, groene, zwarte en witte vloertegels -] waarin drie ruitvormige figuren zijn verwerkt waarvan er twee een hakenkruis vormen."    Aan het opschrift '+ A° L°/ AB ADSERTO INTAMINATO/ DEIPARAE CONCEPTU/ DICATUM/ FAM. P.ANTV./' op de rechterzijkant van het altaar, dat zich nog steeds in de H...

In het artikel ' De Groete Fonteyne of Merchborre, beter bekend als de Marbol. Deel 2: Een nieuwe Marbol ' van Jacques De Ro, verschenen in het tijdschrift Gerardimontium in 2017, wordt aangegeven dat bij een nieuwe poging - tijdens de Eerste Wereldoorlog - om de fontein op de markt van Geraardsbergen te restaureren, in een brief verwezen wordt naar voorbereidingswerken gedaan tijdens een eerdere poging door architect Pieter Langerock aan het begin van de 20ste eeuw:    "Van het stadsbestuur krijgt [architect Eugène Cobbaert] de verzekering dat 'lichtteekeningen er van waren gemaakt, dat de maten er van waren opgenomen en afgietsels der gekapte versiersels waren vervaardigd geweest, maar die tegenwoordig te Leuven berusten' . Het is duidelijk dat hiermee verwezen worden naar het vroegere onderzoek van architect Langerock."   Hierbij moet opgemerkt worden dat architect Langerock tijdens de Eerste Wereldoorlog in Nederland verbleef. Het is onduidelijk wie er ti...

Deze foto, gepubliceerd op de voorpagina van de krant Het Algemeen Nieuws van 25 juli 1944, toont de Grote Markt van Kortrijk na de zware bombardementen in de nacht van 21 juli. Centraal de toren van het in 1906 naar ontwerp van architect Pieter Langerock gebouwde postkantoor, het enig overgebleven deel van het getroffen gebouw. Links het belfort, dat de aanval overleefde.

In de brochure 'De St.-Walburgakerk te Oudenaarde', in 1967 uitgegeven in de reeks VTB (Vlaamse Toeristische Biblioteek), wordt onder meer ingegaan op wijzigingen aan het koorgedeelte van de kerk, die gedurende ruim 30 jaar door architect Pieter Langerock gerestaureerd werd:    "In de loop der 18e eeuw had men, naar de mode van de tijd, het ganse vroeggotische koor langs de binnenzijde in een renaissancekleed gestoken : ronde bogen, de ronde zuilen vierkant ommuurd, ionische kapitelen, kroonlijsten enz. De vloer werd opgehoogd en in marmer herlegd enz., barokaltaren met monumentale retabels. Heel dat 'opus marmoreum' en al dat pleisterwerk heeft men bij de neogotische restauratie, einde 19e - begin 20e eeuw, doen verdwijnen."    Lees meer:   Artikel over stadhuis van Oudenaarde Plannen Langerock verhuisd naar Rijksarchief

In verschillende nieuwsbrieven van KADOC, Documentatie- en Onderzoekscentrum voor Religie, Cultuur en Samenleving, verbonden aan de KU Leuven, wordt verwezen naar archiefstukken van of bijeengebracht door architect Pieter Langerock:    - "Verder waren er contacten met de families van beeldhouwer François Durlet (1816-1867), van de Gentse politicus, architect en glazenier Arthur Verhaegen (1847-1917), van de Luikse kunstschilder en oudheidkundige Jules Helbig (1821-1906), van de Leuvense schilder Oscar Algoet (1862-1937) en van de Leuvense architect Pieter Langerock (1859-1923)."  ( KADOC Jaarverslag 1991, p. 12 )    - "De plannen- en tekeningencollectie werd uitgebreid met de archivalia Langerock (met betrekking tot Koekelberg), het archief De Beule (waarin ook beelden en glasnegatieven) en de uitvoeringstekeningen van Pluys voor de glasramen van de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen (zie voor al deze archieven Nieuwsbrief , 1999, 5)."  ( KADOC Nieuwsbrief...

In het artikel 'Leefdaal: land van legenden en tradities' / 'Leefdael: terre de légendes et de traditions', verschenen in het tweetalige tijdschrift La Maison d'Hier & d'Aujourd'hui / De Woonstede door de eeuwen heen in maart 1976, gaat Ghislaine Lemaigre ook in op de werken aan de slottoren van het kasteel van Leefdaal aan het eind van de 19de eeuw:    "Le tour carrée 'est', appelée le donjon , a subi tant de restaurations et de remaniements à la fin du XIXe siècle, sous les directives de l'architecte Langerock, que ses murailles vue de l'extérieur, ne permettent pas une datation exacte [de la substructure, notamment le sous-sol]. Mais en descendant dans le sous-sol en terre battue, on peut voir les murs d'une épaisseur de 1,40 m à 1,60 m , faits de moellons non appareillés, s'enfonçant dans le sol en terre-plein. Cette cave est séparée du premier niveau par un plancher de chêne reposant sur de lourds madriers du même bois...

In de op de website van de Werkgroep familiekunde in Oost Brabant verschenen publicatie Nieuwe bijdragen tot de geschiedenis van Sint-Pieters-Rode , gebaseerd op een onuitgegeven handschrift van de hand van E.Janssens in 1977 en aangevuld met recente studies en publi c aties, wordt ook de geschiedenis van de bouw van de Sint-Pieterskerk in Sint-Pieters-Rode, een deelgemeente van Holsbeek in Vlaams-Brabant, uit de doeken gedaan:    "In 1893 zorgde pastoor Van Camp voor een nieuwe kerk. De oude werd totaal afgebroken, op uitzondering van de toren. Aanvang met de plannen werd gemaakt in 1891. De oude kerk moest zoals gezegd tevoren afgebroken, en de nieuwe werd ten dele gebouwd met de materialen van het oude gebouw. Voornamelijk de rode ijzersteen van de oude kerk werd terug gekapt voor bet hergebruik. 450.000 nieuwe kareelstenen moesten worden gebakken te Kessel-lo-Linden. Architect van de nieuwe neo-gotische kerk was dhr. Langerock van Leuven.    De totale som van de...

Tweet van 20 april 2024 van architect Thomas Greck over de centrale trap in het door architect Pierre Langerock ontworpen kasteel Jeanne de Merode - ook gekend als 'het nieuw kasteel' - in Westerlo, een gemeente in het zuidoosten van de provincie Antwerpen: Escalier du château Jeanne de Merode, architecte Pierre Langerock, 1909-1911, Westerlo. Vaste projet entre néo-renaissance flamande modérée et néogothique, où la ligne franche de l'architecture de Langerock (gare de Binche, château de Ham-sur-Heure) est reconnaissable. #westerlo pic.twitter.com/VKYbRaqiST — Thomas Greck (@ThomasGreck) April 20, 2024 Lees meer:   Betrokkenheid bij werken aan oude kasteel in Westerlo   Aannemer uit Aarschot bouwde nieuw kasteel in Westerlo         "Escalier du château Jeanne de Merode, architecte Pierre Langerock, 1909-1911, Westerlo. Vaste projet entre néo-renaissance flamande modérée et néogothique, où la ligne franche de l'architecture de Langerock (gare de Bi...

In het artikel 'Sacraal beton. De Sint-Augustinuskerk te Vorst', gepubliceerd in het tijdschrift M&L van mei-juni 1994, gaat architect Paula Cordeiro ook in op de bouwgeschiedenis van de Brusselse kerk, waarvoor ook de Leuvense architect Pieter Langerock een voorstel indiende:    "Het bouwterrein voor de nieuwe kerk werd in 1912 door de 'Société des Villas de Forest' aan de kerkfabriek aangeboden. [...] De voorbereidingen voor de bouw verliepen minder vlot. Zowel de keuze van de bouwstijl waarin de kerk moest worden opgetrokken, als van de architect die met de opdracht zou worden belast, stelden de nodige problemen.    Door verschillende architecten werden ontwerpen toegezonden, met name Charles Petein, Pieter Langerock, Hubert Macq, [Joseph] Pauwels en [Albert] Roosenboom. Doch door hun te groots opzet bleken zij zonder uitzondering het budget van de kerkfabriek te overschrijden. Sommigen ontwierpen ware kathedralen of monumenten van 60 m lengte, voor inplant...