Pierre Langerock

In een artikel in de reeks 'Geen rijker kroon dan eigen schoon' over Kortenberg, dat op 14 oktober 1937 wordt gepubliceerd in De Zondagsvriend , wordt de geschiedenis van de Sint-Amanduskerk uiteengezet, waarbij ook aandacht is voor de rol van architect Pieter Langerock:    "De laatste jaren voor den oorlog bevond men de kerk te klein, wegens den gedurigen aangroei van de bevolking, en men brak ze grootendeels af. Alleen de oude toren bleef staan en is dus het eenige deel van het weder opgetrokken gebouw, dat een betrekkelijke geschiedkundige waarde bezit. Al het overige, zoowel binnen als buiten, is van jongeren datum, bij uitzondering van eenig houtwerk, overgenomen uit den vroegeren tempel. Daaronder vermelden we een 'Nood Gods', biechtstoelen, koorgestoelten en houten wandbekleedingen, alles uit de 18e eeuw.    In 1914 afgebroken, was de nieuwe kerk in 1916 voltooid en werd ze in 1922 plechtig ingezegend oor Z. E. Kardinaal Mercier. De bouwkundige Langerock on...

In het artikel 'Steenrijk stadhuis Oudenaarde', verschenen in het tijdschrift Openbaar Kunstbezit Vlaanderen (OKV) in 2003, geeft Geertrui Van Kerkhoven onder meer een overzicht van de verschillende restauratiewerken aan het stadhuis van Oudenaarde, een stad in het zuidwesten van de provincie Oost-Vlaanderen:    "Het stadhuis heeft weinig ingrijpende bouwkundige wijzigingen ondergaan maar kent een lange restauratiegeschiedenis. Het is steen per steen vernieuwd. Toch is dankzij het vakmanschap van de opeenvolgende generaties steenkappers het oorspronkelijk uitzicht van het monumentale gebouw tot in de kleinste details bewaard. [...]    In de negentiende eeuw startten de eerste grote restauratiewerken. Tijdens de opeenvolgende campagnes werd bijna alle beeldhouwwerk steen voor steen vervangen: een campagne van L. Roelandt in 1837-1851, van J. Helleputte in 1879-1891, van P. Langerock in 1898-1902, van V. Vaerwyck in 1927-1940, van R. Warie in 1956-1978 en tenslotte va...

In het Bulletin des Commissions Royales d'Art et d'Archéologie van het jaar 1893, wordt architect Pierre Langerock 10 keer vermeld.    De volgende voorstellen werden goedgekeurd:      Bekkevoort   Bouw van de pastorie     Haasrode   Bouw van de pastorie  ('en tenant compte de quelques observations présentées par M. l'architecte provincial')    Bouw van de kerk     Leuven   De restauratie van de sacristie en het plaatsen van een ijzeren hek bij het zuidelijke portaal van de Sint-Pieterskerk     Meerbeek   Uitbreiding en restauratie van de kerk     Oudenaarde   Restauratie van de hallen, het oude schepenhuis en het stadhuis  ('Le devis estimatif de la première série des travaux de restauration')     Tienen   Reproductie van de oude doopvonten van de Sint-Germanuskerk  ('Le projet dressé par M. l'architecte Langerock en vue de la reproduction pour l'église...

In het boek Het Stadhuis van Leuven door Michiel Heirman, Jan Staes en Leopold Oosterlynck, uitgegeven in 1997, wordt beschreven hoe de Leuvense grote markt veranderde in de 19de en 20ste eeuw, waarbij ook de Sint-Pieterskerk vermeld wordt:     "[Vanaf de zeventiger jaren van de 19de eeuw verdwenen] geleidelijk de huisjes en het tolhuis russen de koorkapellen van Sint-Pieter. De kapelaanshuizen tegenover het stadhuis vielen in 1910 onder de hamer om het volledig koor vrij te maken en te restaureren. Bij die gelegenheid kreeg het koordak een borstwering zoals het stadhuis, alhoewel deze er bij de kerk waarschijnlijk nooit was geweest."     Lees meer:   Eerste ontpleisteringen Sint-Pieterskerk in Leuven   Werken aan Sint-Kwintens in Leuven duurden ruim 20 jaar

De krant Le Patriote berichtte op 21 (hierboven) en 26 (hieronder) augustus 1904 over de inhuldiging van de door architect Pierre Langerock ontworpen chapelle Saint-Hubert in Champlon, in de Belgische provincie Luxemburg, op dinsdag 23 augustus van dat jaar. Lees meer:   Foto van de kapel 'La Converserie' nabij Saint-Hubert (1927)

In een studie over de toekomst van de Sint-Lambertuskerk te Eindhout, een deelgemeente van de Laakdal, gelegen in het zuidoosten van de provincie Antwerpen, wordt vermeld dat het hoogaltaar van de kerk gebouwd werd naar ontwerp van architect Pieter Langerock:    "Aan het begin van de 20e eeuw werd het laat-barok hoofdaltaar uit 1785 vervangen door een neogotisch altaar. Het huidige dienstaltaar werd ontworpen door architect P. Langerock en in de kerk geplaatst in 1907. Het gaat om een eiken retabelaltaar met gepolychromeerde heiligenbeeldjes in terracotta. Het altaar bevindt zich op een altaarmensa van 3 treden in blauwe hardsteen. Het altaarblok is uitgevoerd in witte steen (Tercie), de zuilen zijn beschilderd met een marmerimitatie. Het tabernakel is gemaakt uit eikenhout en voorzien van gepolychromeerde heiligenbeeldjes in terracotta. De tabernakeldeuren zijn verguld.    Naast het opstellen van dit nieuwe hoogaltaar werd de volledige ruimte opnieuw aangekleed in f...

In Évolution des abris ferroviaires pour voyageurs en Belgique , een 'mémoire de fin d'études' van Baptiste Drugmand voor het behalen van de graad 'Master en architecture, à finalité spécialisée en art de bâtir et urbanisme' aan de Université de Liège-Faculté d'Architecture in het academiejaar 2020-2021, wordt een uitgebreide studie gemaakt van stationsoverkappingen bedoeld voor reizigers.    Het door architect Pierre Langerock ontworpen station van Binche, een stad in de provincie Henegouwen, wordt verschillende keren vermeld in het werk. De afsluitende fiche over het station luidt als volgt:    "Un abri-parapluie néo-gothique est implanté sur le quai des voies II et III de la gare de Binche. Il relie deux pavillons en maçonnerie.    La charpente de l’abri se compose d’une succession de béquilles. Chacune d’elle est formée de deux bras symétriques en porte-à-faux (poutrelle en double T laminée) reposant sur une colonne centrale en fonte surmontée d’un pote...

In het boek 'De Hanemannen van Grimde. Monografie van een Tiense wijk' (Léon Lecock - Ripova, 1995) wordt ingegaan op de werkzaamheden die architect Pieter Langerock uitvoerde aan de van 1880 tot 1882 gebouwde Sint-Petrus en Pauluskerk, toen gekend als 'de nieuwe Sint-Pieterskerk', in Grimde:     "In 1900 werden voor het eerst herstellingswerken aan de kerk uitgevoerd. De aannemer was August Meert, Sint-Denijsplaats te Linter, en de som die daarvoor betaald werd, bedroeg 4.030 fr. De kosten werden gedekt door de opbrengst van een tombola. De plannen voor de herstellingswerken werden opgemaakt door architect Langerock uit Leuven.    In 1905 werd de tweede sacristie, kant Kerkstraat, vergroot en omgebouwd tot magazijn, eveneens volgens de plannen van architect Langerock uit Leuven. De werken werden grotendeels uitgevoerd met bouwmaterialen die waren overgebleven na de bouw van de kerk in 1882. De overige kosten werden gedekt door het geld afkomstig van de onteigenin...

De Inventaris Onroerend Erfgoed van de Vlaamse Gemeenschap merkt op dat architect Guillaume (Chrétien) Veraart (1872-1851), misschien vooral bekend vanwege zijn neogotische kerkontwerpen, de heropbouw van de Westhoek na de Eerste Wereldoorlog en de restauratie van het 'Rubenskasteel' in Elewijt, stage liep bij architect Langerock:    "Hij studeerde van 1888 tot 1895 aan de Sint-Lucasschool van Schaarbeek in Brussel waar hij met glans afstudeerde. Hij behoorde zodoende tot de eerste Sint-Lucasgeneratie die bekend staat voor de ontwerpen in de katholieke neogotische stijl. Veraarts studie bevatte twee stages: in het academiejaar 1892-1893 bij architect Raemaekers te Brussel en in 1894-1895 bij architect Pierre Langerock te Leuven. Nadien, in 1910, werd Veraart zelfstandig architect."    Foto: de door Veraart ontworpen Sint-Remigiuskerk (Église Saint-Rémy) in Sint-Jans-Molenbeek - Brussels Hoofdstedelijk Gewest,Inventaris van het bouwkundig erfgoed

In het artikel 'De hertogelijke Onze-Lieve-Vrouw-van-Goede-Hoopkerk in Vilvoorde: bouwgeschiedenis en restauraties' van Dieter Nuytten, gepubliceerd in M&L van januari-februari 2016, wordt ook ingegaan op de restauratiewerken onder leiding van architect Pieter Langerock:    "In 1889 is aanvang gemaakt met een grootschalige buitenrestauratie van de kerk onder leiding van de Leuvense architect Pieter Langerock. De totale kosten werden geraamd op [196 028,18 Belgische frank]. De werken vangen aan in 1901. Veel van het maaswerk in de ramen werd vernieuwd en op de kroonlijst van het hoogkoor en van het schip zijn balustrades aangebracht, uitgevoerd naar model van de toen nog bestaande balustrade boven de Sint-Antonius-en-Corneliuskapel. De nieuwe borstweringen en pinakels van het hoogkoor werden uitgevoerd in lokale Brusselse witte kalksteen terwijl voor de pinakels en balustrades van de dwars- en middenbeuk Franse kalksteen, vooral Euville, is aangewend. Ook voor de vernie...