Pierre Langerock

In een (onvolledige) lijst uit het in 2003 gepubliceerde werk Kerken in neostijlen in Vlaanderen. Ontwikkeling en implementatie van een methodologie voor de bescherming en de monumentenzorg van het negentiende-eeuwse kerkelijke architecturaal patrimonium in Vlaanderen. Eindverslag van Thomas Coomans, werd Pieter Langerock gerekend tot de meest actieve architecten van negentiende-eeuwse kerkelijke architectuur in Vlaanderen.    Lees meer:   Oudst bewaarde foto Sint-Pieterskerk in Leuven   Overzicht van werken in de provincie Limburg

In een artikel van Marjolijn Van Damme over het plantsoen en de omgeving van de Basiliek Onze-Lieve-Vrouw, in 2005 gepubliceerd door Agentschap Onroerend Erfgoed, wordt ingegaan op de geschiedenis van het zogenaamde Prinsenkasteel in Grimbergen, een gemeente gelegen in de provincie Vlaams-Brabant, ten noorden van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest:    "Het kasteel werd steeds bewoond door de jongste tak van het geslacht Berthout. In 1197 had men immers het Land van Grimbergen verdeeld tussen Gerard III, wiens eigendommen werden geërfd door de families van Perwez, van Vianden en van Nassau en zijn jongere broer Arnout II wiens eigendommen werden geërfd door de families van Aa, van Bergen (op Zoom), Glymes en de Mérode. In 1757 kwam er een einde aan de verdeling met de verkoop van het Nassau-patrimonium aan Ferdinand Gaston van Croy, afstammeling van de jongste tak. In 1625 of 1626 werd Grimbergen tot graafschap verheven, met Godevaard van Bergen als eerste graaf en in 1686 tot...

Plan voor een schouw in het nieuw kasteel (nu het gemeentehuis) in de Antwerpse gemeente Westerlo.   Het maakt deel uit van de 'archives du Ministère de l'Instruction publique. Administration des Arts et des Lettres. Service du Répertoire des Biens cuturels. Plans, 1847-1954' dat bewaard wordt in het Rijksarchief in Brussel.    Het plan (potlood op - beschadigd - papier, 36 cm x 39cm, zonder schaal) is ongedateerd en niet getekend, maar wordt toegeschreven aan architect Pieter Langerock.    Lees meer:   Schuur te Schilde waarschijnlijk nooit gebouwd   Aannemer uit Aarschot bouwde nieuw kasteel in Westerlo

Een kleine vier miljoen euro aan overheidssubsidies zal in de komende jaren vrijgemaakt worden voor de renovatie van het door Pierre Langerock ontworpen station in de Henegouwse gemeente Binche: 1,6 miljoen was al in 2024 beschikbaar, een bijkomende 2 miljoen zal geïnvesteerd worden in de volgende twee jaren. Het geld zal met name gebruikt worden voor werkzaamheden aan de perrons.    Daarnaast werd er in 2022 een crowdfunding-actie opgezet om de linkervleugel van het station te renoveren als onderdeel van een plan om in dit deel van het gebouw enkele evenementenruimtes en een stokerij onder te brengen. De werkzaamheden aan deze vleugel zijn nog niet begonnen omdat de vergunningsprocedures nog lopen. De stokerij werd intussen wel geschrapt omdat niet kan voldaan worden aan de veiligheidsvereisten voor een beschermd gebouw.    De volgende werkzaamheden waren gepland bij het behalen van de doelen van de geldinzameling:    "Le renouvellement des menuiseries ext...

Uit de inleidende bijdrage in de architectuurgids Neogotiek in België van Luc Verpoest en Geert Bekaert, uitgegeven in 1989:    "Tot ca. 1890 ligt het architecturale oeuvre van Cloquet en Helleputte, zoals dit van de Sint-Lucasarchitecten, duidelijk in de lijn van de denkbeelden van Jean Baptiste Bethune. Na 1890 - wanneer Bethune stilaan zijn strakke ideologische greep op de Sint-Lucasscholen en de katholieke neogotische beweging verliest - werden nieuwe ontwikkelingen zichtbaar in het denken over architectuur binnen de beweging. Helleputte die in 1889 tot volksvertegenwoordiger werd verkozen verliet de architectuurpraktijk voor een overigens verder succesrijke politieke carrière. Hij liet zijn praktijk over aan vroegere leerlingen en medewerkers zoals Stéphane Mortier, Vincent Lenertz, Pieter Langerock, Joseph Piscador. Hij bleef nog tot 1910 architectuur doceren te Leuven. Louis Cloquet volgde in 1891 Adolphe Pauli op als docent burgerlijke bouwkunde en architectuurgeschie...

In het artikel '1898: Une année cruciale pour la gare de Manage' van Joseph Strale, in 1999 gepubliceerd in het nummer 13 van het driemaandelijkse tijdschrift Les cahiers du Grand Manage , wordt aangegeven dat de onveiligheid van het plaatselijke treinverkeer de bouw van het nieuwe station, ontworpen door architect Pierre Langerock, versnelde:     "C'est en 1843 que fut aménagée la première gare de Manage. [...] L'augmentation du traffic, tant celui des marchandises que celui des passagers, rendit rapidement la situation intenable. D'une part, de nouvelles voies s'avéraient nécessaires alors que l'espace disponible était déjà réduit, et d'autre part, il fallait franchir trois pasages à niveau pour se rendre aux installations d'accueil, salle d'attente et recettes.    Celles-ci étaient abritées dans le corps central du bâtiment néoclassique de cette première gare. L'avant-corps droit contenait le bureau des télégraphes et téléphones ainsi...

In het boek Onderzoeksbalans bouwkundig erfgoed. Deel 1: Architectuurgeschiedenis. Versie 1 (2008) van Leen Meganck, Frank Becuwe, Anna Bergmans, Jo Braeken, Thomas Coomans en Vincent Debonne, een uitgave van de Vlaamse overheid in 2022, wordt architect Langerock geplaatst in een traditie van restauraties van middeleeuwse gebouwen:    "De eerste gebouwen die na 1830 gerestaureerd werden, waren hoofdzakelijk middeleeuwse monumentale kerken en stadhuizen. Er mag dus zeker gesproken worden van een lange traditie inzake restauratie van middeleeuwse architectuur, ook al kende deze traditie in de loop der tijd een belangrijke evolutie. Onder invloed van de Sint-Lucasbeweging werden vanaf de jaren 1870 archeologische restauraties met zicht op stijleenheid bevorderd (zie o.m. het werk van architecten als Auguste Van Assche, Pierre Langerock, Auguste Verhargen, Hendrik Geirnaert, Matthieu Christiaens). Nogmaals kregen de gebouwen uit de middeleeuwen de voorkeur omdat vanuit een ideolo...

In de KADOC-uitgave België in het Vaticaans archief - Staatssecretariaat (rubriek 256) - 1903-1915 - Regestenlijst , van de hand van Lies Van Rompaey en gepubliceerd in 1996, wordt ook een archiefstuk vermeld waarin architect Pieter Langerock voorkomt:   De uitgave geeft eveneens een korte biografie mee van de vermelde pater Delouche en van d'Erp, de vertegenwoordiger van België bij de Heilige Stoel (zie hieronder). Merry del Val was een Spaanse kardinaal (zie meer hier ).   Lees meer:     Vermelding in Canadese krant (1886)   Artikel uit 1931 vat begin bouwgeschiedenis basiliek Koekelberg samen

De stad Diest zocht in de voorbije jaren in samenwerking met de kerkelijke overheden naar de mogelijkheden om enkele kerken op haar grondgebied een nieuwe toekomst en invulling te geven. Een werkgroep stelde in juni van dit jaar de resultaten voor van het onderzoek, waarbij ook de lokale gemeenschappen een inbreng hadden.    Voor de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Diest, die aan het eind van de 19de en het begin van de 20ste eeuw gerestaureerd werd door architect Langerock, werd daarbij een voorkeursscenario als overnachtingshub geselecteerd. Het zou voor alle duidelijkheid enkel gaan om een nevenbestemming en niet om een volledige herbestemming. De kerk blijft in elk geval gedeeltelijk dienst doen als plaats voor de eredienst.    Het voorkeursscenario wordt nu verder uitgewerkt via ontwerpend onderzoek, om de architecturale, technische, financiële en economische haalbaarheid te beoordelen. De eventuele realisatie wordt een taak voor het volgende gemeentebestuur.  ...

In de uitgave van augustus-september 1906 van het architectuurtijdschrift Bulletin des Métiers d'Art , wordt meningen uitgewisseld over de restauratie van de muurschileringen in de Saint-Sulpicekerk te Neerheylissem, nu een deelgemeente van Hélécine in het noordoosten van de provincie Waals-Brabant: Lees meer:   Keuze voor spitsboog bij restauratie kerk Neerheylissem bleek de juiste   Overzicht van restauratiewerken aan kerk Neerheylissem